Gün: 29 Temmuz 2025

Litürji

Kutsal Kitab’ın Okunması

1.Okuma Vaiz 1,2; 2,21-23 Mezmur 94 2.Okuma Kol. 3,1-5. 9-11 İncil Lk. 12,13-21

Aziz Pavlus imanlılarla büyük sevgi ve hikmetle ilgilenir. İsa’nın adına vaftiz olanların hepsinin iman yaşamının sonuçlarını iyi anlamış olmaları gerekiyor, fakat bazıları anlamamışlar. Bazıları yalan, hırsızlık, ahlaksızlık, pis konuşma, dedikodu ve Rab’bin sevgisine eşlik edemeyen başka kötü alışkanlıklarla devam edebileceklerini zannetmektedirler. Ama Havari, “hayır” demekte: Şimdi Mesih İsa’yla yaşamaya niyetlendiysen, yaşamınla O’nun tanıklığını yapmaya çalış. O seni afetti, O senin için öldü, sen ise putperestken yaptığın gibi, hiçbir şey değişmemiş gibi yaşamaya mı devam edeceksin? Bu seni onurlandırmıyor, hatta Rab’binin hor görülmesine sebep oluyor! 

Konuşma şeklinizden, cinsel yaşamınızdan, dünyevi şeyleri ve zenginlikleri görme şeklinizden, arzularınızdan bu dünyaya ait olmadığınız, İsa’nın olduğunuz ve O’nun egemenliğine, göklerin egemenliğine ait olduğunuz anlaşılmalı. Bütün davranışınızdan herkes, O’nu tanımadıklarından dolayı O’nu reddedenler de, Babası olan Allah’ın güzelliğini sezmelidirler. 

Hristiyan saf bir hayatı, içerde fakir, başkalarını suçlamadan veya yargılamadan hür bir hayatı yaşamaktadır- bu acı çekecek malı olsa da-, çünkü o, daima tanık olmak ister: Hristiyan; Allah’ın insanları sevdiğinin, İsa’nın onlar için öldüğünün ve herkesi dirilişinde beklediğinin tanıklığını yapar. Hristiyan Allah’ın kutsallığının tanıklığını yapar; insanlara, kardeşlerine, Allah’ı tanımayanlara ya da O’nun hakkında yanlış bilgilere sahip olanlara Allah’ın gerçek yüzünü gösterendir. Yaşamımızı böyle görmeye alışacağız, aksi şekilde her şeyi bir zorlama olarak yapacağız ve yorgunluğumuz çok, bazen de dayanılmaz olacaktır. Birçok kişi niçin iffetli, dürüst olmamız gerektiğini anlayamaz. Hristiyan oluşumuzu dinlerden birine mensupmuşuz gibi veya sadece emirlere uymak için bir sebep olarak görüyorsak İncil’den hiçbir şey anlamadık demektir. Böyle ise, “kendisi için mal biriktiren, ama Allah’ın katında zengin olmayana” benzemekteyiz.

Biraz İncil’i anlayabilmek ve Allah’ın hikmetine göre yaşamaya başlayabilmek için bugünkü ‘zengin adamın hikayesi’nde anlatılan İsa’nın düşüncesini tamamıyla benimseyeceğiz. Bu adam geçmişte yaşamış bir adam değil, o her birimizi belirtebilen biridir. 

O adam gibi, bizler de daima daha fazla imkan, daha fazla iş, ekonomik şartlar, eğlence, geziler, isteyenleriz. O kadar kolayca şikayet ederiz: o zaman daima fakir olduğumuzu fark edeceğiz. Hikayedeki adam ambarlarının yeterli olmadıklarını fark etti… Kendisinin fakir olduğunu fark etti! Fakat İsa, o adamın akılsız olduğunu söylüyor. 

Allah’ın Babamız olduğunu ve var olduğunu hesaplamadığımızda bizler de akılsızız. Dünyevi malların bizi hiçbir zaman mutlu etmeyeceklerini ve son yargılamada bize tanıklık yapmayacaklarını unuttuğumuzda akılsızız. 

Zenginliklerin bize dünyaya cömert sevgiyi göstermek, fakirlerin acılarını azaltmak, ellerinde hiçbir şeyleri olmayanlara Allah’ın sevgi olduğunu göstermek için verildiğini unuttuğumuzda akılsızız. Ellerimizden geçenlere sahip olduğumuzu zannettiğimizde akılsızız: yarın halen burada olup olmayacağımızı dahi bilmiyoruz. 

Vaiz Kitabının yazarı, her şeyin boş, her şeyin geçici, hayal, aldatma olduğunu söylediğinde haklı. Tek gerçek Allah’tır, bunun için yaşamımızın tek amacı O’nun sevginin yaşamına katılmamızdır! Aziz Pavlus’un özendirmesine daha çok dikkat edelim: bakışlarımızı daima yukarı doğru çevirelim, dünyevi şeylerden etkilenmeyelim. Yukarıdaki şeyler, göklerin egemenliğininkilerdir, o şeyleri ki özellikle İsa’nın haçında görürüz: sonuna kadar sevgi, ölümden dirilen sevgi. Tüm yaşamımız aydınlık olacaktır!

P. Vigilio Covi