4 OCAK 2021 NOEL’DEN SONRA 2.PAZARTESİ

 
 
 
 
 <!--  /* Font Definitions */  @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-536859905 1073786111 1 0 511 0;} @font-face {font-family:Cambria; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-536869121 1107305727 33554432 0 415 0;}  /* Style Definitions */  p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:8.0pt; margin-left:0cm; line-height:107%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri",sans-serif; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-family:"Calibri",sans-serif; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:8.0pt; line-height:107%;} @page WordSection1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.WordSection1 {page:WordSection1;} --> 
 Okumalar Övgü Duaları
  
 İLAHİ 
 İşay’dan filiz çıktı
 Ve hayatın ağacı 
 Zamanda meyve verdi.
  
 Siyon’un kızı Meryem,
 Bakire olan anne
 İsa’yı doğuruyor.
  
 Mağarada, gölgede,
 Dünyanın Yaradanı
 Uysal ve fakir yatar. 
  
 Sina’da yasa koyan,
 Yüce Yaradan uyar
 Yasanın isteğine.
  
 Dünyanın gecesinde
 Parıldar yeni ışık:
 Tapalım Rabbimize!
  
 Şan, övgü Mesih İsa’ya,
 Peder’le, Kutsal Ruh’la
 Çağlardan çağlara dek. Âmin
  
 _______________
 TANRI’YI ÖVMEYE DAVET 
 ¥ Ey Rab aç dudaklarımı.
 ¶ Ve ağzım sana övgüler duyursun.
  
 Davet mezmuru
 MEZMUR 95                     
 Gelin, Rab’be sevinçle haykıralım; *
 Bizi kurtaran kayaya sevinç çığlıkları atalım,
 Şükranla huzuruna çıkalım, *
 Ona sevinç ilahileri yükseltelim!  
  
 Çünkü Rab ulu Tanrı’dır, *
 Bütün ilahların üstünde ulu kraldır. 
 Yerin derinlikleri onun elindedir. *
 Dağların dorukları da onun.
  
 Deniz onundur, çünkü o yarattı, *
 Karaya da onun elleri biçim verdi.
 Gelin tapınalım, eğilelim. *
 Bizi yaratan Rab’bin önünde diz çökelim. 
  
 Çünkü o Tanrımız’dır, †
 Bizse onun otlağının halkı, *
 Elinin altındaki koyunlarız. 
  
 Bugün sesini duyarsanız, *
 Meriva’da, o gün çölde, ¬
 Massa’da olduğu gibi, *
 Yüreklerinizi nasırlaştırmayın. 
  
 Yaptıklarımı görmelerine karşın, *
 Atalarınız orada beni sınayıp denediler
 Kırk yıl o kuşaktan hep iğrendim, *
 “Yüreği kötü yola sapan bir halktır” dedim,
  
 “Yollarımı bilmiyorlar.” †
 Bu yüzden öfkeyle ant içtim: *
 “Huzur diyarıma asla girmeyecekler!”
  
 Ey Tanrı gel... ¬ Ya Rab yardımıma...¬ Peder’e... v.s.
  
 Övgüler Tanrı’yı övmeye davet ile başladıysa, yukardaki giriş kullanılmaz. 
 İlahi Devreye ya da kutlanan bayrama göre.  
  
 1. Nak. Ey Rab, kulak ver bana ve kurtar beni. 
  
 MEZMUR  31, 1-17, 20-25  Sıkıntıda güven duası                    
 Baba, ruhumu ellerine teslim ediyorum. (Lk. 23, 46)
  
 I 2-9
  
 Ya Rab, sana sığınıyorum. †
 Utandırma beni hiçbir zaman! *
 Adaletinle kurtar beni! 
  
 Kulak ver bana, *
 Çabuk yetiş, kurtar beni;
 Bir kaya ol bana sığınmam için, *
 Güçlü bir kale ol kurtulmam için!
  
 Madem kayam ve kalem sensin, †
 Öncülük et, yol göster bana *
 Kendi adın uğruna. ¬
  
 Bana kurdukları tuzaktan uzak tut beni, *
 Çünkü sığınağım sensin. 
 Ruhumu ellerine bırakıyorum, *
 Ya Rab, sadık Tanrı, kurtar beni.
  
 Değersiz putlara bel bağlayanlardan tiksinirim, †
 Rab’be güvenirim ben. *
 Sadakatinden ötürü sevinip coşacağım, 
  
 Çünkü düşkün halimi görüyor, *
 Çektiğim sıkıntıları biliyorsun, 
 Beni düşman eline düşürmedin, *
 Bastığım yerleri genişlettin.
  
 1. Nak. Ey Rab, kulak ver bana ve kurtar beni. 
 2. Nak. Ey Rab, yüzünü kuluna parlat. Alleluya.
  
 II (10-17)
  
 Acı bana, ya Rab, sıkıntıdayım, *
 Üzüntü gözümü, canımı, içimi kemiriyor.
 Ömrüm acıyla, *
 Yıllarım iniltiyle tükeniyor,
  
 Suçumdan ötürü gücüm zayıflıyor, *
 Kemiklerim eriyor. 
 Düşmanlarım yüzünden rezil oldum, *
 Özellikle komşularıma.
  
 Tanıdıklarıma dehşet salar oldum; *
 Beni sokakta görenler benden kaçar oldu.
 Gönülden çıkmış bir ölü gibi unutuldum, *
 Kırılmış bir çömleğe döndüm.
  
 Birçoğunun fısıldaştığını duyuyorum, †
 Her yer dehşet içinde, *
 Bana karşı anlaştılar,
  
 Canımı almak için düzen kurdular. *
 Ama ben sana güveniyorum, ya Rab, 
 Tanrım sensin!” diyorum. *
 Hayatım senin elinde,
  
 Kurtar beni düşmanlarımın pençesinden, *
 Ardıma düşenlerden. ¬
 Yüzün kulunu aydınlatsın, *
 Sevgi göster, kurtar beni!
  
 2. Nak. Ey Rab, yüzünü kuluna parlat. Alleluya.
 3. Nak. Rab’be övgüler olsun, onun sevgisi bende hari-kalar yaptı. 
  
 III (20-25)
  
 Utandırma beni, ya Rab, *
 Sana sesleniyorum; 
 Kötüler utansın, *
 Ölüler diyarında sesleri kesilsin.
  
 İnsanların düzenlerine karşı, *
 Koruyucu huzurunla üzerlerine kanat gerersin;
 Saldırgan dillere karşı *
 Onları çardağında gizlersin.
  
 Rab’be övgüler olsun, †
 Kuşatılmış bir kentte *
 Sevgisini bana harika biçimde gösterdi.
 Telaş içinde demiştim ki,
 Huzurundan atıldım!
 Ama yardıma çağırınca seni, *
 Yalvarışımı işittin.
  
 Rab’bi sevin, ey onun sadık kulları! *
 Rab kendisine bağlı olanları korur,
  
 Büyüklenenlerin ise tümüyle hakkından gelir. †
 Ey Rab’be umut bağlayanlar, *
 Güçlü ve yürekli olun!
  
 3. Nak. Rab’be övgüler olsun, onun sevgisi bende harikalar yaptı. 
  
  
  
 ¥ Mesih’te yaşam vardır. 
 ¶ Ve bu yaşam insanlığın ışığıdır. 
  
 BİRİNCİ OKUMA 
  
  Aziz Pavlus’un Koloselilere Mektubundan 3 17-4,1
  
 Hristiyan aile yaşamı
 Söylediğiniz, yaptığınız her şeyi Rab İsa'nın adıyla, onun aracılığıyla Baba Tanrı'ya şükrederek yapın. Ey kadınlar, Rab'be ait olanlara yaraşır biçimde kocaları-nıza bağımlı olun. 
 Ey kocalar, karılarınızı sevin. Onlara sert davranma-yın. Ey çocuklar, her konuda anne babalarınızın sözü-nü dinleyin. Çünkü bu Rab'bi hoşnut eder. 
 Ey babalar, çocuklarınızı incitmeyin, yoksa cesaretleri kırılır.
 Ey köleler, dünyadaki efendilerinizin her sözünü dinleyin. Bunu, yalnız insanları hoşnut etmek isteyenler gibi göze hoş görünen hizmetle değil, saf yürekle, Rab korkusuyla yapın.
 Rab'den miras ödülünü alacağınızı bilerek, her ne ya-parsanız, insanlar için değil, Rab için yapar gibi candan yapın. Rab Mesih'e kulluk ediyorsunuz.
 Haksızlık eden ettiği haksızlığın karşılığını alacak, hiçbir ayrım yapılmayacaktır.
 Ey efendiler, gökte sizin de bir Efendiniz olduğunu bi-lerek kölelerinize adalet ve eşitlikle davranın.
  
 RESPONSORİUM                                                                                                                Kol. 3, 17
 ¥ Söylediğiniz, yaptığınız * her şeyi Rab İsa'nın adıyla yapın.
 ¶ Onun aracılığıyla Baba Tanrı'ya şükredin. 
 ¥ Her şeyi Rab İsa'nın adıyla yapın.
  
 İKİNCİ OKUMA 
  Maximus İman Şahidi, Sevgi Üstüne, 1, 8-13
  
 Daima eni olan gizem 
 Tanrı'nın Sözü, tek bir kez olmak üzere, bedene uygun olarak türetildi. Şimdi, insana yönelik iyi niyetinden dolayı, onu isteyenlerde ruha uygun olarak doğmayı ateşli bir şekilde arzu ediyor ve erdemlerinin artması ile büyüyen bir çocuk gibi oluyor. Kendini, onu alabi-leceği ölçüde açıklıyor. Yüceliğinin sınırsız açısını imrenme ve kıskançlık yüzünden daraltmıyor; fakat sanki ölçerek, onu görmek isteyenlerin yeteneklerini tartı-yor. Böylece Tanrı'nın Sözü, ona katılanların ölçüsün-de kendini açıklamakla birlikte, gizin yüceliği dolayısıyla herkes için daima kavranılmaz kalıyor. Bu nedenledir ki Tanrı'nın Havarisi, gizin boyutunu bilgelikle değerlendirerek: "İsa Mesih dün, bugün ve sonsuza dek aynıdır" (İbr. 13, 8) diyor ve bunu gizin her zaman yeni olduğunu, hiçbir insan anlayışı için yaş-lanmadığı anlamında söylüyor.
 Mesih Tanrı doğuyor ve insan oluyor, nesnelere boş-luktan çıkmalarına izin veren o akıl taşıyan bir ruha sahip bir bedeni alıyor. Doğudan, güpegündüz parlayan bir yıldız, yasanın ve Peygamberlerin içerdiği Söz'ün duyumların tüm bilgilerini aştığını ve insanların bilgeliğin yüce ışığına rehberlik ettiğini gizemsel şekilde kanıtlamak için, müneccimleri Sözün bedenleştiği yere doğru götürüyor.
 Gerçekten Yasa'nın ve Peygamberlerin sözü doğru şekilde algılandığında, bir yıldız gibi, tanrısal iyi niyetin gereğince lütfun sayesinde çağrılmış olanları cisimlenen Söz'ü kabullenmeye yöneltir.
 Tanrı kusursuz insan oluyor, insan doğasına özgü olan hiçbir şeyi, bu doğaya zaten ait olmayan günah hariç, değiştirmeden. Kurbanını, yani Mesih'in insanlığını yutmaya hazır ve sabırsız cehennem ejderhasını tahrik etmek için insan oluyor. Mesih, aslında ona bedenini veriyor, yemesi için. Ne var ki o beden, şeytan için zehire dönüşecekti. Oysaki insan doğası için ilaç olacaktı. Çünkü onda varolan tanrısallığın gücü ile, onu ilk lütfa geri döndürecekti.
 Nasıl ki ejderha, zehirini bilim ağacına akıtarak, insan doğasını mahvetmişti, bu zehiri ona tattırmıştı, aynı ejderha, Rab'bin bedenini yiyebileceğini sanarak, onda olan tanrısallığın gücü ile mahvoldu ve devrildi.
 Yine de tanrısal cisimlemenin yüce gizi bir giz kalmaktadır. Kişiliği ile esasen bedende olan Söz aynı zamanda ve bir kişi olarak tümden ve esasen nasıl Pe-der'de olabilir? Aynı şekilde doğası itibarıyle tümden Tanrı olan Söz, yine doğası itibarıyle, nasıl tümden insan olabiliyor? Ve bunda, Tanrı olduğundan, ne tanrısal doğasından vazgeçiyor ne de, insan olunca, bi-zimkinden?
 Yalnızca inanç bu gizlere erişebiliyor. Çünkü o insan aklının tüm anlayış yeteniğini aşan şeylerin tözü ve te-melidir.
  
 RESPONSORİUM                                                                                                                                                    Yu. 1, 14. 1     
 ¥ Söz, insan olup aramızda yaşadı. * Onun yüceliğini Baba'dan gelen, lütuf ve gerçekle dolu biricik Oğul'un yüceliğini gördük.
 ¶ Başlangıçta Söz vardı. Söz Tanrı'yla birlikteydi ve Söz Tanrı'ydı. 
 ¥ Onun yüceliğini Baba'dan gelen, lütuf ve gerçekle dolu biricik Oğul'un yüceliğini gördük.
  
 İncil: Yuhanna 1, 35-42
  
 DUA 
 Ebedi ve kadir Tanrı, göklerden yeni bir ışık, bir kurtarıcının dünyayı kurtarmaya geldiğini bildirdi. Sana yalvarıyoruz; bu kurtuluş ışığı kalplerimizi yenilemek için her gün üzerimizde parlasın. Tanrı olan o, Kutsal Ruh’un birliğinde asırlar boyunca hükmeder. Âmin.